Κάθε προσκυνητὴς ποὺ φθάνει εἰς τὴν Μονήν διὰ πρώτην φοράν ἐκπλήσσεται ἀπὸ τὴν σιωπὴν — ὄχι ἁπλῶς τὴν ἀπουσίαν θορύβου, ἀλλὰ ἕνα εἶδος βαρύτητος ποὺ κατοικεῖ τὴν αὐλήν.,Ὁ Ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ Σύρος γράφει: «Φύλαξον τὴν σιωπήν σου ὡς θησαυρόν, διότι ἐξ αὐτῆς γεννᾶται ἡ προσευχή.»,Δὲν εἶναι σιωπὴ ἀπομονώσεως. Εἶναι κοινοβιακή — ψάλλομεν μαζί, τρῶμεν μαζί, ἐργαζόμεθα μαζί. Ἀλλὰ μεταξὺ τῶν λόγων, ἀφήνομεν τόπον ὥστε νὰ ἀκουσθῇ ἡ ἑτέρα φωνή — αὐτὴ ποὺ ὁ προφήτης ἀκούει εἰς τὸν Χωρήβ.
