Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής 7o - ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ - ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΥΣΑ

Αναζήτηση
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής 7o

Δημοσιεύθηκε από σε ΝΕΑ ΑΡΘΡΑ ·



56. Καὶ μετὰ ταῦτα πάντα ἐπήρθη ἡ χάρις κατὰ μικρὸν καὶ παραμικρὸν οἱ πόδες μου ἐσαλεύθησαν. Καὶ ἔπεσα εἰς ὀλίγην ἀμέλειαν, καὶ ἠχμαλώτευσέ με ὁ ὕπνος καὶ πολλὰ ἀγαθὰ μὲ ὑστέρησε. Καὶ πάλιν μετ᾿ ὀλίγον ἠγέρθην καὶ συνεκρότησα πόλεμον καὶ μάχην αἱματηράν· καὶ νικήσας πάλιν κατέπεσα εἰς τὸν νυσταγμόν. Καὶ πάλιν ἡ μητέρα πάσης κακίας ἀμέλεια μοῦ ἤσθιεν τὰ ὀστᾶ. Πλὴν καὶ πάλιν ἠγέρθην καὶ συνεκρότησα μάχην μὲ ὅλα τὰ πνεύματα.
57. Εἰς ὅλας τὰς νύκτας τάγματα δαίμονες μὲ ξύλα, τσεκούρια, καὶ ὅ,τι ἄλλο φθοροποιόν, μανιωδῶς ἐβασάνιζαν εἰς ὅλα χρόνια ὀκτώ. Ἄλλος τὰ μικρά μου τότε γενάκια, ἄλλος τὰ μαλλιά, τὰ πόδια, τὰ χέρια, πᾶν εἶδος κακοῦ καὶ βασάνων. Ὅλοι ἐφώναζαν: Πνῖξτε τον! Σκότωμα! Καὶ μόνον διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγίας μας ἐγίνοντο ἄφαντοι, καὶ ἡ ἰσχύς των ὡς καπνὸς διελύετο. Τέλος ἠλέησέ με ὁ Κύριος καὶ ἐξήγαγέ με ἀπὸ βυθοῦ καὶ λάκκου ταλαιπωρίας.
58. Ὁ ταπεινός, μύριας φορὰς καὶ ἂν πέσῃ, πάλιν ἐγείρεται καὶ νίκη ἡ πτῶσις λογίζεται. Ὁ δὲ ὑπερήφανος, εὐθὺς μὲ τὴν πτῶσιν εἰς τὸ ἁμάρτημα, πίπτει καὶ στὴν ἀπόγνωσιν· καὶ σκληρύνων δὲν θέλει πλέον νὰ ἐγερθῇ. Ἡ ἀπόγνωσις εἶναι θανάσιμος ἁμαρτία· καὶ χαίρει ἐν αὐτῇ ὑπὲρ ἅπαντα ὁ διάβολος. Διαλύεται δὲ εὐθὺς μὲ τὴν ἐξαγόρευσιν.
59. Ὅθεν μὴ φοβοῦ. Ἀλλ᾿ ὁσάκις πίπτεις ἔγειραι καὶ ζήτει διὰ τῶν Ἱερέων συγχώρησιν. Καὶ Αὐτὸς ὡς Ὑπεράγαθος δὲν σοῦ κρατεῖ κακίαν, δὲν συντηρεῖ θυμόν· «καθόσον ἀπέχουσιν ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν ἐμάκρυνεν ἀφ᾿ ἡμῶν τὰς ἀνομίας ἡμῶν».
60. Μὴν κρύπτῃς λύπην εἰς τὴν καρδίαν σου. Διότι ἡ χαρὰ τοῦ πονηροῦ εἶναι ἡ λύπη, ἡ ἀθυμία, ἐξ ἧς γεννῶνται πολλὰ καὶ ἐξ ὧν γεμίζει πικρίαν ἡ ψυχὴ τοῦ ἔχοντας ταῦτα. Ἐνῷ τοῦ μετανοοῦντος ἡ διάθεσις λέγει: «Ἥμαρτον, συγχώρησον, Πάτερ»! Καὶ διώκει τὴν λύπην, «Μήπως, λέγει δὲν εἶμαι ἄνθρωπος ἀσθενής; Λοιπον, τί ἔχω νὰ κάμω»; Ὄντως, τέκνον μου, οὕτως ἔχει. Ἔχε θάρρος.
61. Ὁ γλυκὴς Ἰησοῦς μέσα εἰς τὰς θλίψεις γνωρίζεται. Καὶ μόλις θὰ τὸν ζητήσῃς, θὰ σοῦ προβάλῃ τὰς θλίψεις. Ἡ ἀγάπη Του εἶναι μέσα στὰ βάσανα. Ὀλίγον μέλι σοῦ δείχνει καὶ ἀποκάτω ἔχει κρύψει ὁλόκληρον ἀποθήκην πικρίας.
62. Ὀκτὼ ἔτη εἰς τὴν ἀρχὴν εἶχα μάχην φριχτὴν μετὰ τῶν δαιμόνων. Κάθε νύκτα λυσσώδης ἀγών· καὶ τὴν ἡμέραν οἱ λογισμοὶ καὶ τὰ πάθη. Ἤρχοντο μὲ σπαθιά, ἀξίνες, μπαλτάδες καὶ φτυάρια.
- Ὅλοι ἐπάνω του! φώναζαν. Μαρτύριον ἐτραβοῦσα.
- Πρόφθασε, Παναγία μου! φώναζα· καὶ ἅρπαζα ἕνα· καὶ δός του ἐκτυποῦσα στοὺς ἄλλους· ἔσπαζα τὰ χέρια μου στὰ ντουβάρια.
63. Καὶ κατὰ τύχην ἦλθε κάποιος γνωστός μας ἀπὸ τὸν κόσμον, νὰ μᾶς ἰδῇ. Καὶ τὴν νύκτα τὸν ἔβαλα στὸ μικρό μου καλυβάκι νὰ κοιμηθῇ. Καὶ ἔρχονται οἱ δαίμονες, καθὼς εἶχαν συνήθειαν εἰς ἐμένα, καὶ τὸν πιάνουν στὸ ξύλο, καὶ βάζει κάτι φωνές! Ἔφριξεν ὁ ἄνθρωπος. Κόντευσε νὰ τὰ χάσῃ. Τρέχω εὐθύς.
- Τί ἔχεις; τὸν λέγω.
- Οἱ δαίμονες, λέγει παρ᾿ ὀλίγον μὲ ἔπνιγαν! Μὲ σκότωσαν στὸ ξύλο!
64. - Μὴ φοβεῖσαι, τὸν λέγω, ἐδικές μου ἦταν αὐτὲς καὶ ἀπόψε κατὰ λάθος τὶς ἔφαγες ἐσύ! Ὅμως μὴν ἀνησυχῇς. Τὸν εἶπα καὶ ἄλλα τοιαῦτα φαιδρὰ νὰ τὸν ἠρεμήσω. Ἀλλ᾿ ἐστάθη ἀδύνατον. Δὲν ἠμποροῦσε πλέον νὰ μείνη στὸν τόπον ἐκεῖνον τοῦ μαρτυρίου. Ἔντρομος ἐκύτταζε δεξιὰ-ἀριστερὰ καὶ παρεκάλει νὰ φύγῃ. Νύχτα-μεσάνυχτα τὸν ὡδήγησα στὴν Ἁγία Ἄννα καὶ ἐπέστρεψα.
Ἤμεθα εἰς τὸν Ἅγιον Βασίλειον τότε.
65. Δὲν ἠμπορεῖ - ὅσον καὶ ἂν τὸ θελήσῃ - ὁ Διάβολος μόνος νὰ μᾶς κολάσῃ, ἐὰν ἡμεῖς δὲν συνεργήσωμεν στὴν κακίαν του· ἀλλ᾿ οὔτε πάλιν ὁ Θεὸς θέλει μόνος Του νὰ μᾶς σώσῃ, ἐὰν καὶ ἡμεῖς δὲν γίνωμεν συνεργοὶ τῆς Αὑτοῦ χάριτος εἰς τὴν σωτηρίαν μας. Πάντοτε βοηθεῖ ὁ Θεός, πάντα προφθάνει, ἀλλὰ θέλει καὶ ἡμεῖς νὰ ἐργασθοῦμεν, νὰ κάμωμεν ἐκεῖνο ὅπου ἠμποροῦμεν.
66. Ἐκάθισα ὀλίγον· Καὶ κρατήσας τὴν λύραν μου μελιρρύζω τὰ ἀκανθολογήματα, ἅπερ συνάγω ἐν τῇ ἐρήμῳ. Δεῦρο λοιπὸν καὶ πάλιν φιλοοξενήθητι ὑπὸ τὴν σκιάν μου. Κἀγὼ συλλέγω σοι ἐξ ἀκανθῶν μαστίχην εὐώδη. Καὶ ὁπόταν σοι ἐπέρχεται θλῖψις ἀναμυρίκασαι τὰς ἐννοίας τῶν λεγομένων καὶ φανήσονται οἱ λόγοι μου γλυκύτεροι μέλιτος.
67. Τὴν δὲ κατὰ μόνας ἀνάγνωσιν μὴν τὴν ἀφήνῃς ποτέ, ὅτι πολλὴν ὠφέλειαν ἔχει. Διότι λαμβάνεις παράδειγμα ἀπὸ τοὺς Ἁγίους. Βλέπεις ὡς εἰς καθρέπτην τὰ λάθη σου, τὰς ἐλλείψεις, καὶ διορθώνεις τὸν βίον σου. Εἶναι ἡ ἀνάγνωσις φῶς εἰς τὸ σκότος.
68. Τὴν εὐχὴν ὑπὲρ πάντων ὁ Θεὸς πάντοτε τὴν ἀκούει, ἐνῶ τὴν ἀργολογίαν πάντοτε ἀποστρέφεται, ἂς φαίνεται καὶ πνευματικὴ ὅτι εἶναι. Ἐπειδὴ κατὰ τοὺς Πατέρας, ἀργολογία εἶναι κυρίως νὰ περνᾶς τὸν καιρόν σου μὲ λόγια, χωρὶς νὰ κάμῃς τοὺς λόγους σου πράξεις.
69. Τώρα πρόσχες εἰς τὸ λεγόμενον τοῦ Προφήτου: «Προωρώμην τὸν Κύριόν μου ἐνώπιόν μου διαπαντός». Ἆρα γε εἶναι πάντοτε ἀνοικτοὶ οἱ ὀφθαλμοὶ τῆς ψυχῆς σου, ἢ νομίζεις ὅτι, ἐπειδὴ δὲν βλέπεις ἐσὺ πλησίον σου τὸν Θεόν, δὲν σὲ βλέπει καὶ Ἐκεῖνος; Ἢ νομίζεις ὅτι ἠμπορεῖς νὰ κάμῃς κάτι κρυφὰ ἀπ᾿ Αὐτόν, ἐπειδὴ ὁ νοῦς σου εἶναι κλειστός; Ὅμως Ἐκεῖνος σὲ βλέπει.
70. Ὁ θάνατος, ὅπου εἰς τοὺς πολλοὺς εἶναι μέγας καὶ τρομερός, εἰς ἐμένα εἶναι μία ἀνάπαυσις, ἕνα γλυκύτατον πρᾶγμα, ὅπου μόλις ἔλθῃ θὰ μὲ ξεκουράσῃ ἀπὸ τὰς θλίψεις τοῦ κόσμου. Καὶ τὸν περιμένω ἀπὸ στιγμῆς εἰς στιγμήν.
71. Καὶ πάλιν γράφω αὐτὰ δίδων σας θάρρος νὰ μὴ φοβῆσθε τὰς ἀσθενείας, κἂν καὶ νὰ πάσχωμεν ἐφ᾿ ὅρου ζωῆς.
72. Ἀφοῦ εἶναι διαρκῶς παρὼν ὁ Θεός, διατί ἀνησυχεῖς; Ἐν αὐτῷ ζῶμεν, κινούμεθα. Εἰς τὴν ἀγκάλην του βασταζόμεθα. Θεὸν ἀναπνέομεν· Θεὸν περιβαλλόμεθα· Θεὸν ψηλαφῶμεν· Θεὸν ἐσθίομεν ἐν Μυστηρίῳ.
73. Ὅπου στρέψῃς ὅπου ἰδῇς, παντοῦ Θεός· ἐν οὐρανοῖς, ἐπὶ γῆς, εἰς τὰς ἀβύσσους, εἰς τὰ ξύλα, μέσα στὶς πέτρες, εἰς τὸν νοῦν σου, εἰς τὴν καρδίαν σου. Λοιπὸν δὲν σὲ βλέπει πῶς πάσχεις; Ὅτι ὑποφέρεις; Εἰπὲ εἰς αὐτὸν τὰ παράπονά σου καὶ θὰ ἰδῇς παράκλησιν, θὰ ἰδῇς θεραπείαν, ὅπου νὰ θεραπεύῃ ὄχι μόνον τὸ σῶμα, ἀλλὰ μᾶλλον τῆς ψυχῆς σου τὰ πάθη.
74. Τοῦ Θεοῦ αἱ ἐνέργειαι δὲν ὁμοιάζουν μὲ ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων. Αὐτὸς σιγὰ-σιγὰ μὲ πᾶσαν ὑπομονὴν ἐργάζεται τὴν σωτηρίαν ὅλων τῶν θελόντων σωθῆναι.
75. Ὅστις εἶδε καὶ ἐγνώρισε γνῶσιν καὶ χάριν Θεοῦ αὐτὸς μόνος ἠξεύρει πόσον ἀπέχουν οἱ λογισμοὶ τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὸ πῶς ὁ Θεὸς κρίνει τὸν κόσμον.




Δεν υπάρχουν σχόλια

Copyright 2016. All rights reserved.
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού