Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτη. Τό Χερουβικόν τῆς Θείας Λειτουργίας τῶν Προηγιασμένων Δώρων - ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ - ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΥΣΑ

Αναζήτηση
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτη. Τό Χερουβικόν τῆς Θείας Λειτουργίας τῶν Προηγιασμένων Δώρων

Δημοσιεύθηκε από σε ΝΕΑ ΑΡΘΡΑ ·

ΟΜΙΛΙΑ ΙΔ’  ΤΟ ΧΕΡΟΥΒΙΚΟΝ  ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ  ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΩΝ ΔΩΡΩΝ
                                             

«Νῦν αἱ δυνάμεις τῶν Οὐρανῶν σύν ἡμῖν ἀοράτως λατρεύουσιν· ἰδού γάρ εἰσπορεύεται ὁ Βασιλεύς τῆς Δόξης· ἰδού θυσία μυστική, τετελειωμένη δορυφορεῖται· πίστει καί πόθῳ προσέλθωμεν, ἵνα μέτοχοι ζωῆς αἰωνίου γενώμεθα».
Ὁ ὕμνος αὐτός εἶναι ὁ λεγόμενος τῆς Προηγιασμένης Λειτουργίας, ἀντί Χερουβικοῦ. Εἶναι κατανυκτικώτατος, περικλείει πυκνά νοήματα καί ψάλλεται γλυκύτατα σέ ἦχο πλάγιο τοῦ δευτέρου. Τήν ὥρα ἰδιαίτερα τοῦ Χερουβικοῦ αὐτοῦ μαζί μας προσκυνοῦν καί λατρεύουν οἱ οὐράνιες δυνάμεις τήν παρουσία τοῦ Δεσποτικοῦ Σώματος.
«Νῦν αἱ δυνάμεις τῶν Οὐρανῶν» λέγει ὁ ὑμνωδός, λατρεύουν τόν Θεό μαζί μας ἀοράτως, χωρίς νά φαίνωνται, καθώς τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία. Ἀλλά ποιές εἶναι αὐτές οἱ οὐράνιες δυνάμεις;  Ὅλοι ἐννοοῦμε ὅτι δέν εἶναι ἄλλοι ἀπό τούς Ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ, τά Σεραφείμ καί τά Χερουβίμ, τά πολυόμματα, τά μετάρσια, τά πτερωτά ἐκεῖνα τά πνευματικά ὄντα, πού κυκλώνουν τόν Θρόνο τοῦ Θεοῦ καί ψάλλουν μέ ἀκατάπαυστες φωνές «ἕτερον πρός τό ἕτερον..... Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης πᾶσα ἡ γῆ τῆς δόξης Αὐτοῦ....» Ἀναρίθμητοι λοιπόν ἄγγελοι περιπολεύουν ἐκεῖ στό ἱερό καί βρίσκονται γύρω ἀπό τό Δεσποτικό Σῶμα μέ πολύ μεγάλο θεῖο φόβο.
«Σύν ἡμῖν ἀοράτως λατρεύουσιν». Ὤ, ἐάν εἴχαμε μάτια πνευματικά, μάτια Ἁγίου Σπυρίδωνος, πού «ἔσχεν ἀγγέλους συλλειτουργοῦντας», καθώς παρευρισκόμεθα στόν ἱερό ναό, θά βλέπαμε γύρω μας τίς μυριάδες τῶν ἀγγέλων, τά Χερουβίμ καί τά Σεραφείμ νά περικυκλώνουν τήν Ἁγία Τράπεζα καί νά ἀναπέμπουν αἶνον ἀγγελικόν στόν Ὕψιστο!  Ὤ, ποιά θά ἦταν ἡ κατάπληξίς μας, ἄν ὁ Θεός ἐπέτρεπε μία μόνον φορά νά βλέπαμε μέ τά σωματικά μας μάτια τά σμήνη τῶν ἀγγέλων, πού παρίστανται στήν Θεία Λειτουργία καί παρακύπτουν εὐλαβικά, γιά νά δοῦν τό τελούμενο μυστήριο! Θά βλέπαμε τότε τούς μέν ἀγγέλους μέ φόβο καί δέος νά παρακολουθοῦν τό μυστήριο, τούς δέ ἀνθρώπους ἀφόβως καί ἀδεῶς νά μπαίνουν καί νά βγαί-νουν χωρίς καμμία συναίσθησι τῆς ἱερότητος τοῦ χώρου καί τῶν τελουμένων.
Ἀπαντῶντας ὁ Κύριος στό ἐρώτημα τῆς Σαμαρείτιδος, ποῦ καί πῶς πρέπει οἱ ἄνθρωποι νά λατρεύουν τόν Θεό, εἶπε: «Ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ» (Ἰωάν. δ΄,23). Ἔτσι Τόν λατρεύουν οἱ ἀληθινοί προσκυνηταί. Δέν Τόν λατρεύουν μόνο μέ τά χείλη ἤ μέ τήν ὕψωσι τῶν χεριῶν ἤ τήν κάμψι τῶν γονάτων ἤ μέ ἄλλες ἐξωτερικές κινήσεις, διότι τότε ἡ λατρεία καταντᾶ ἕνας τύπος, μία ὑποκρισία, ἀλλά λατρεύουν μέ ὅλον τόν ἐσωτερικό ἄνθρωπο. Ἐσωτερικός δέ ἄνθρωπος εἶναι ὁ νοῦς, ἡ θέλησις καί τό συναίσθημα τοῦ ἀνθρώπου. Σπάνιοι εἷναι οἱ πιστοί, πού κατορθώνουν νά συμμαζέψουν τόν νοῦ τους κατά τήν ὥρα τῆς Θείας Λειτουργίας. Καί πόσο σπανιώτεροι εἶναι ἐκεῖνοι, πού ἐκτός ἀπό τόν νοῦ τους ἔχουν καί τά συναισθήματα καί τήν θέλησί τους συγκεντρωμένα στήν λατρεία. Ἄς εἶναι λοιπόν οἱ συλλατρεύοντες ἄγγελοι γιά μᾶς πρότυπα τῆς ἀληθινῆς καί πραγματικῆς λατρείας κατά τήν Θεία Λειτουργία, ἀφοῦ κι ἐμεῖς ὑποτίθεται ὅτι «τά Χερουβίμ μυστικῶς...» εἰκονίζουμε.
Καί γιατί λατρεύουν τόν Θεό μαζί μας οἱ ἄγγελοι; Διότι νά, «Εἰσπορεύεται ὁ Βασιλεύς τῆς Δόξης», λέγει στήν συνέχεια ὁ ὕμνος. Περνάει ἀπό μπροστά μας ὁ ἔνδοξος Βασιλιᾶς! Τήν στιγμή δέ, πού ὁ λειτουργός ἱερεύς κρατῶντας τά Ἅγια ἐπάνω ἀπό τό κεφάλι του κάνει Εἴσοδο καί μπαίνει στό Ἱερό Βῆμα σιωπηλός, οἱ ψάλτες διακόπτουν γιά λίγο τήν ψαλμωδία τοῦ Χερουβικοῦ ὕμνου εἰς ἔνδειξιν φόβου καί εὐλαβείας καί ὅλοι οἱ πιστοί σέ κλῖμα ἄκρας σιωπῆς γονατίζουν καί σκύβουν μέχρις ἐδάφους, διότι περνᾶ ὁ ἴδιος ὁ Χριστός ὡς ἀναστημένος, ἰσχυρός καί ἔνδοξος Βασιλιᾶς.
  Δέν εἶναι τά βασταζόμενα ἄρτος καί οἶνος, πού πρόκειται σέ λίγο νά μεταβληθοῦν σέ Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ, ὅπως συμβαίνει στίς ἄλλες λειτουργίες, ἀλλά εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός, πού γιά τό μεγαλοπρεπές ὁ ὑ-μνωδός τόν ὀνομάζει «Βασιλέα».
Ἡ θυσία, πού δορυφορεῖται ἀπό τάγματα καί στρατιές ἀγγέλων εἶναι «τετελειωμένη», δηλαδή ἔχει τελεσθῆ καί τελειωθῆ καί εἶναι μυστική, διότι ὅλοι βλέπουν, ἀλλά δέν καταλαβαίνουν. Ὅλοι παρίστανται, ἀλλά ὅλοι δέν διακρίνουν τήν δόξα τοῦ Μεγάλου Βασιλέως, πού εἶναι κρυμένη κάτω ἀπό τά στοιχεῖα τοῦ Ἄρτου καί τοῦ Οἴνου. Μόνον ὅσοι εἶναι μεμυημένοι, ὅσοι ἔχουν μυστικά μάτια τῆς καρδιᾶς ἤ καλύτερα μάτια τῆς πίστεως, μόνον αὐτοί βλέπουν τήν δόξα τοῦ Βασιλέως, πού εἰσπορεύεται, καθώς δορυφορεῖται ἀπό τίς ἀγγελικές τάξεις.
  «Πίστει καί πόθῳ προσέλθωμεν». Μέ πίστι καί μέ πόθο νά πλησιάζουμε τά Ἅγια. Μέ πίστι, ὄχι μέ ἀπιστία ἤ δεισιδαιμονία. Πόση θλῖψι προκαλεῖ τό ἑξῆς θέαμα: Οἱ χριστιανοί μας ἀνεξομολόγητοι, ἀπροετοίμαστοι, προσέρχονται γιά νά πάρουν τήν Ἁγία Κοινωνία, τό Πανάγιον Σῶμα καί Αἶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ τήν Μεγάλη Πέμπτη ἤ ἄλλες Κυριακές καί γιορτές!
Χριστιανέ μου, τήν ὥρα πού πηγαίνεις νά κοινωνήσης, νά πιστεύης μέ ὅλη σου τήν καρδιά καί μέ ὅλη σου τήν διάνοια καί μέ ὅλη σου τήν ψυχή, ὅτι Αὐτός, τόν Ὁποῖον μεταλαμβάνεις εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Βασιλεύς τῆς Δόξης, ὁ Μονογενής Υἱός τοῦ Θεοῦ, πού ἔκλινε οὐρανούς καί κατέβη καί ἦρθε στήν γῆ καί ἔγινε ἄνθρωπος «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθέ-νου» γιά τήν δική σου σωτηρία. Εἶναι αὐτός πού σταυρώθηκε, ἀναστήθηκε, ἀναλήφθηκε, ἔστειλε τό Πανάγιο Πνεῦμα καί ἵδρυσε τήν Ἐκκλησία καί τά Μυστήρια, ἕνα ἐκ τῶν ὁποίων εἶναι καί τό Μυστήριον αὐτό τῆς Θείας Εὐχαριστίας, πού κοινωνεῖς αὐτήν τήν στιγμή. Μόνον ὅταν προσέρχεσαι στήν Θεία Κοινωνία μέ τέτοια πίστι, εἶσαι τακτοποιημένος ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ κι ἔχεις ἐλπίδες γιά σωτηρία.
Ἀλλ’ ὁ ὕμνος μας δέν ζητεῖ νά εἴμαστε τακτοποιημένοι μόνον ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ, ἀλλά ζητεῖ νά εἴμαστε τακτοποιημένοι καί ἀπέναντι τῶν ἀνθρώπων. Γι’ αὐτό ζητεῖ νά προσερχώμεθα ὄχι μόνον μέ πίστι, ἀλλά καί μέ πόθο. Μέ τέτοιον δυνατό καί ἀκατανίκητο πόθο γιά τήν ἕνωσί μας μαζί Του νά προσερχώμεθα, ὥστε μπροστά στήν θέρμη αὐτοῦ τοῦ πόθου, νά λειώνουν ὅλα τά παγόβουνα τῆς κακίας καί τῶν παθῶν, τοῦ μίσους, τῆς ἔχθρας καί τῆς ἀδικίας, ὅπως λειώνει τό κερί στόν θερινό καύσωνα. Μπροστά στόν πόθο αὐτό γιά τήν Θεία Μετάληψι νά δίνουμε συγχώρησι σ’ αὐτούς πού μᾶς πίκραναν, μᾶς ἔβλαψαν, μᾶς ἀδίκησαν, καί νά τούς ἀγαποῦμε ὅλους μέ τήν καρδιά μας. Ἄν ἕνας φυλακισμένος κι ἁλυσσοδεμένος λαχταρᾶ τήν ὥρα, πού θά σπάσουν τά δεσμά καί θ’ ἀνοίξουν οἱ πόρτες τῆς φυλακῆς, γιά νά ἀναπνεύση τό ὀξυγόνο τῆς ἐλευθερίας, πόσο πρέπει νά λαχταρᾶ ὁ χριστιανός τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας, πού ἐλευθερώνει ἀπό τά χειρότερα δεσμά, τά δεσμά τῆς ἁμαρτίας, τῆς φθορᾶς καί τοῦ θανάτου καί τόν καθιστᾶ μέτοχο ζωῆς αἰωνίου!
Σπουδαῖα καί μεγάλα καί ζωτικά τά νοήματα, πού μᾶς ἀπεκάλυψε ὁ Χερουβικός ὕμνος τῆς Προηγιασμένης Λειτουργίας. Ἄς τά συνοψίσουμε. Χριστιανοί μου. Ὅταν παρακολουθοῦμε τήν Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία καί οἱ Ἄγγελοι τοῦ Οὐρανοῦ μαζί μας λατρεύουν ἀοράτως τόν Θεό χρειάζεται προσοχή, προσοχή καί προσευχή! Περνάει μπροστά μας ὁ Βασιλιᾶς τῆς Δόξης Ἰησοῦς Χριστός, πού πρόσφερε τόν ἑαυτόν Του θυσία μυστική, τέλεια καί τετελειωμένη. Ἄς προσέλθουμε λοιπόν μέ πίστι καί πόθο, γιά νά γίνουμε μέτοχοι τῆς αἰωνίου ζωῆς. Ἀμήν. Γένοιτο.


ΓΕΡΟΝΤΟΣ   ΕΦΡΑΙΜ  ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ  ΙΕΡΑΣ  ΜΟΝΗΣ  ΦΙΛΟΘΕΟΥ
Η ΤΕΧΝΗ  ΤΗΣ  ΣΩΤΗΡΙΑΣ   Ο Μ Ι Λ Ι Α Ι   ΤΟΜΟΣ  Β΄
ΕΚΔΟΣΙΣ: ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΑΓΙΟΝ  ΟΡΟΣ





Δεν υπάρχουν σχόλια

Copyright 2016. All rights reserved.
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού